Dłuższe przebywanie wśród przyrody stało się nieodłączną częścią płastowego samowychowania. W Płaście taka forma pracy ma swoją długoletnią tradycję. Można śmiało powiedzieć, że bez tego bezpośredniego fizycznego i duchowego kontaktu z naturą, bez przygód i zdobywanego doświadczenia nie ma prawdziwego płastowania.

Podczas obozów mamy nie tylko możliwość zdobywać nowe sprawności, ale także spędzać czas wśród piękna przyrody i czerpać z niej siły dla ciała i ducha. Dzięki obozom wzmacnia się poczucie płastowej wspólnoty, w przyjacielskim środowisku formuje się dyscyplina, potrzeba porządku i odpowiedzialności za los swoich przyjaciół. Nic więc dziwnego, że płastowa starszyzna przykłada tak wielką wagę do przygotowywania obozów. Ponadto udział w obozach jest jednym z warunków zaliczania płastowych prób.

Płastowe obozy to:

• Lepsze poznanie Twórcy i stworzenia;
• Szkoła praktycznego życia wśród przyrody;
• Podsumowanie całorocznej pracy obozowiczów;
• Miejsce dla wyładowania nadmiaru junackiej energii, odpoczynek od szkoły, nowe doświadczenia dzięki zmianie sposobu życia;
• Okazja dla wykazania własnej inicjatywy, samodzielności, talentów twórczych;
• Przebywanie w braterskiej płastowej wspólnocie;
• Miejsce gdzie wyrabia się wszystkie pozytywne płastowe i obywatelskie cechy, dyscyplinę i uporządkowany sposób życia.

Jedną z bazowych zasad wszystkich obozów jest izolacja od wszystkiego co nie jest bezpośrednio związane z płastowym obozowaniem.